نوشته شده توسط : مدیر سایت

دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دا نشکده تحصیلات تکمیلی

سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.Sc”
مهندسی پلیمر- صنایع پلیمر

عنوان :
اصلاح خواص ترمو پلاستیک الاستومر بر پایه ی لاستیک بازیافتی و پلی
 اتیلن با سازگار کننده

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده:
آلیاژ سازی فعال و غیر فعال ترکیب لاستیک ضایعاتی آسیاب شده به همراه 5% و15% پلی اتیلن خطی با دانستیه
پایین توسط سازگار کننده های فعال و غیر فعال انجام شده است.خواص مکانیکی آلیاژهای فعال با خواص
مکانیکی آلیاژهای غیر فعال مقایسه شده است.و همچنین خواص مکانیکی آلیاژهای فعال و غیر فعال نیز با هم
مقایسه شده اند.اغلب خواص مکانیکی چه در آلیاژهای فعال و چه غیر فعال در مقدار 15% پلی اتیلن در مقایسه
با 5% پلی اتیلن بهتر می باشد.آمیزه ی حاوی سازگار کننده غیر فعال،مقاومت پارگی بالا وآمیزه ی حاوی
سازگار کننده ی فعال، ماکزیمم میزان تنش در نقطه ی شکست بالاتری را نشان می دهد.

مقدمه
به طور کلی، تعداد زیادی آلیاژهای پلاستیک-لاستیک ممکن هستند. این مطلب ناشی از این است که تعداد
زیادی از پلاستیک ها و لاستیک های تجاری موجود می توانند با دامنه وسیعی از نسبت ها با هم آلیاژ شوند.
ترکیب های مورد نظر نسبت های بیشتری از لاستیک نسبت به پلاستیک را دارا می باشند و در سال های اخیر
از نظر تکنولوژیکی جهت استفاده به عنوان ترموپلاستیک الاستومرها (TPE) مورد توجه قرار گرفته اند. آنها
می توانند خیلی از خواص لاستیک ها را داشته باشند، اما در عین حال مانند ترموپلاستیک ها فرایند شوند و
احتیاج به پخت قطعه نهایی در هنگام ساخت ندارند و لذا این یک مزیت اقتصادی قابل توجه را جهت ساخت
قطعات پیشنهاد می کند. اگرچه تعداد زیادی ترکیب های آلیاژی الاستومری وجود دارند ولی تعداد نسبتا کمی
از آنها از لحاظ تکنولوژیکی مهم بوده اند و این مطلب اکثرا از آنجا ناشی می شود که بیشتر پلیمرها حداقل از
نظر ترمودینامیکی با یکدیگر ناسازگارند. توسعه آلیاژهای پلیمری با مشکلات زیادی روبرو بوده است و یکی
از مهمترین این مشکلات عدم اختلاط پذیری مناسب اغلب پلیمرها با یکدیگر است. بعبارت دیگر هنگامی که
پلیمرها با یکدیگر مخلوط می شوند، اجزای مخلوط تمایل به جدایی از یکدیگر دارند و هر یک، فاز جداگانه
ای را تشکیل می دهند. اگر چه این خصوصیات اختلاط ناپذیری همواره با نیروهای جاذبه فیزیکی ضعیف بین
فازها اغلب سبب ایجاد سیستمهای آلیاژی اختلاط ناپذیری می شوند که در صورت عدم اصلاح، خواص
مکانیکی خوبی ندارند، ولی می توان با کنترل صحیح مورفولوژی فازها طی فرآیند، یا استفاده از عوامل
سازگارکننده، آلیاژهایی با خواص قابل قبول بدست آورد. اگر پلیمرهای یک آلیاژ از لحاظ ترمودینامیکی
سازگار باشند، آلیاژ آنها می تواند به صورت تک فازی وجود داشته باشد و اختلاط در حد مولکولی اتفاق می
افتد. در چنین مواردی خواص آلیاژ حاصل متوسطی از از خواص دو فاز خالص است. برای مثال آلیاژ کردن
یک لاستیک با یک پلاستیک که از لحاظ ترمودینامیکی سازگاری دارد یک ترکیب با Tg بین Tg لاستیک
و پلاستیک می دهد و اساسا این Tg متوسط، نزدیک دمای اتاق است. از طرف دیگر، اگر لاستیک و
پلاستیک از لحاظ ترمودینامیکی سازگار نباشند، آنموقع آلیاژ دو فازی می شود و به هر حال دارای دو Tg نیز
خواهد بود. با گسترش روز افزون استفاده از مواد پلیمری، مسأله بازیافت آنها امروزه اهمیت بسیار زیادی پیدا
کرده است. ضایعات پلاستیکی به راحتی مجدداً جمعآوری شده و پس از گذشت مراحل سادهای ذوب شده و
دوباره محصولات دیگری از آنها ساخته میشود اما در مورد مواد الاستومری بازیافت به دلایل ایجاد شبکه
اتصالات عرضی در مرحله شکل دهی قطعات لاستیکی بسیار مشکلتر است. ضمناً قطعات لاستیکی به ویژه
تایرها مصرف بسیار زیادی دارند و ضایعات آنها (ضایعات تولید و تایرهای مستعمل) باعث آلودگی محیط
زیست میشوند. بنابراین مدتی پس از کشف فرآیند ولکانیزاسیون اولین گامها در جهت بازیافت لاستیک
برداشته شد.

هدف 1-1
در به کارگیری و تحقیقات بر روی لاستیک بازیافتی در این پروژه دو هدف اصلی دنبال می شود: بهره
اقتصادی و حل مشکلات زیست محیطی. لاستیک بازیافتی جایگزین پلاستیکهای ارزان قیمت، فرشهای
اتومبیل، محصولات لاستیکی سخت، زیره و پاشنه کفش و سایر محصولات شده است. متأسفانه به دلیل سود
کم لاستیک بازیافتی، پژوهش در صنعت بازیافت به طور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است. در حال حاضر،
دلایل اقتصادی کافی برای بهبود خواص لاستیک بازیافتی که آنها را با پلیمرهای سنتزی قابل رقابت سازد
وجود ندارد. پس تنها عامل محرک، مسائل زیست محیطی می باشد که تولید، بکارگیری و تحقیقات در این
زمینه را باعث می شود چرا که در غیر اینصورت با تولید سالانه 8 میلیون حلقه لاستیک در ایران و مقدار قابل
توجه دیگری در جهان، مشکل عظیمی برمشکلات زیست محیطی ایران و جهان اضافه خواهد شد.
اگرچه افزودن لاستیک بازیافتی (Reclaimed Rubber) به پلی اتیلن خطی (LDPE) سبب کاهش در
خواص مکانیکی چون مدول و استحکام کششی می شود اما استفاده از عوامل سازگارساز و شروع کننده
رادیکالی به روش سازگار سازی غیر فعال و سازگار سازی غیر فعال توسط سازگارکننده های مختلف سبب
افزایش هر چند اندک در مدول و استحکام کششی می شود.

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید.




:: بازدید از این مطلب : 82
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : | نظرات (0)
نوشته شده توسط : مدیر سایت

دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دانشکده تحصیلات تکمیلی

سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.Sc”
مهندسی پلیمر – صنایع پلیمر

عنوان:
خواص و کاربرد رزین های وینیل استر

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده
 رزین های وینیل استر از واکنش یک کربوکسیلیک اسید غیراشباع (نظیر آکریلیک یا متاکریلیک
اسید) و یک واحد رزین اپوکسی تهیه می گردند. این رزین ها شامل چهار خانواده رزین های وینیل
استر بر پایه بیسفنل A، اپوکسی نووالاک، اپوکسی برومه شده و چقرمه شده می باشند. این رزین ها
از نظر HDT، خواص مکانیکی، مقاومت در برابر اسیدها و بازها و نیز حلال ها بهترین کارایی را دارند.
با توجه به ساختار شیمیایی رزین های وینیل استر، میتوان گفت این رزین ها بسیاری از خواص
اپوکسی ها را دارند اما مثل پلی استرها فرایند می شوند. از این رو ساختار مشابه رزین های اپوکسی و
کم بودن گروه استری در زنجیر اصلی باعث چقرمگی، ازدیاد طول بیشتر و مقاومت به خوردگی عالی
می شود و به دلیل داشتن خواص مکانیکی و مقاومت شیمیایی عالی در صنایع مختلف از جمله نفت،
شیمیایی، دریایی، کشاورزی و…کاربردهای بسیاری دارند.

مقدمه
 کامپوزیت به موادی اطلاق میشود که در ساختار آن بیش از یک جزء استفاده شده باشد که در این
مواد اجزاء مختلف خواص فیزیکی و شیمیایی خود را در ترکیب حفظ کرده و در نهایت مادهای حاصل
میشود که دارای خواص بهینهای میباشد، که در تک تک مواد مشارکت کننده به صورت مجزا در
همه حالت ها وجود ندارد[1].
 کامپوزیت خود از دو جزء اصلی تشکیل شده که شامل فاز تقویت کننده و دیگری زمینه یا فاز
پیوسته است. دومین جزء اصلی کامپوزیت، رزین میباشد که منظور از رزین هر نوع پلیمری است که
به عنوان زمینه یا فاز پیوسته کامپوزیت استفاده میشود نقش رزینها در کامپوزیتهای لیفی عبارت
است از:
ـ نگهداری الیاف در کنار یکدیگر
ـ انتقال تنش به الیاف
ـ محافظت از الیاف در مقابل عوامل محیطی (نظیر رطوبت)
ـ حفاظت سطح الیاف از سایش
 زمینه نقش اساسی در بعضی از خواص کامپوزیت نظیر استحکام و مدول عرضی (Transverse)،
خواص برشی و خواص در حالت فشاری دارد اما نقش کمی در تحمل نیروهای کششی ایفا مینماید.
همچنین زمینه تأثیر مهمی بر استحکام برشی بین لایه ای ,Interlaminar shear strength)
(ISS و استحکام برشی صفحهای (In plane shear) کامپوزیت دارد. استحکام برشی بین لایهای
در طراحی سازههایی که تحت بار خمشی قرار میگیرند و نیز استحکام برشی صفحهای به هنگام
اعمال بارهای پیچشی (Tortional) حائز اهمیتاند. هنگام اعمال نیروهای فشاری، زمینه از کمانش
(Buckling) احتمالی الیاف نیز ممانعت مینماید. لذا تا حدودی در استحکام فشاری ماده کامپوزیت
نقش دارد. سهل و یا دشوار بودن فرآیندپذیری و وجود نقص (defect) در یک کامپوزیت، وابستگی
٣
زیادی به خصوصیات فیزیکی زمینه مانند گرانروی، نقطه ذوب و دمای پخت آن دارد[2]. در ضمن
رزینی که به عنوان زمینه در یک کامپوزیت استفاده میشود باید پلیمری باشد که در زیر Tg خود
قرار میگیرد[3].
 انواع زمینههای پلیمری مورد استفاده در صنعت کامپوزیت بر دو دسته گرمانرم و گرماسخت تقسیم
بندی میشوند. رزینهای پلاستیکی از پلیمرهای شامل زنجیرههای طولانی مولکولها ساخته میشوند.
پسوند مر یک واحد تنهای مولکولی است و کلمه پلیمر به چندین مر یا تکرار واحدهای مولکولی به
صورت زنجیروار اطلاق میشود. زمانی که این پلیمرها به یکدیگر متصل میشوند این فرآیند را اتصال
متقاطع مینامند. رزینهای گرمانرم و گرما سخت بصورت اتصال غیر متقاطع میباشند.

گرمانرم ها (Thermoplast) :
رزینهای گرمانرم در اثر حرارت ذوب شده و شکل داده میشوند و میتوانند مجدداً ذوب شده و شکل
داده شوند. این فرآیند بازگشت پذیر است. در واقع میتوان رزین گرمانرم را مانند شکلات تصور کرد
که وقتی سرد میشوند به شکل جامد در میآیند و میتوانند دوباره با حرارت دادن ذوب شوند، اغلب
پلاستیک های خانگی از این نوع هستند[4]. پلی الفینها و پلیوینیل کلراید به عنوان پرمصرف ترین
پلیمرها و پلیآمیدها، پلیکربناتها، پلی استایرنها، سلولزهای استر و پلی متیل متاکریلات و … با
قابلیت جایگزینی به جای فلزات در کاربردهای فنی به نام پلیمرهای مهندسی شناخته میشوند[5].
1ـ2ـ گرماسخت ها (Thermoset):
 رزین های گرماسخت رزینهایی هستند که به کمک یک شروع کننده یا حرارت، از شکل مایع به
حالت جامد تبدیل میشوند این فرآیند بازگشت ناپذیر است. درست مانند کیک که یک بار پخته می-
شود و پف میکند و به شکل جامد در میآید ولی دیگر نمیتوان آن را به حالت مایع برگرداند[4].
مهمترین پلیمرهای گرماسخت عبارتند از: رزینهای پلیاستر غیراشباع، رزینهای وینیل استر، رزین-
های اپوکسی، رزینهای فنولیک، رزینهای اپوکسی نووالاک، رزینهای پلی ایماید , PMR- 15)
(Polybismaleimide رزینهای سیلیکون و رزینهای اوره و ملامین فرمالدئید و پرمصرف ترین
رزین ها در صنعت کامپوزیت، رزینهای پلیاستر غیر اشباع و اپوکسی میباشند [2].

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید.




:: بازدید از این مطلب : 58
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : | نظرات (0)
نوشته شده توسط : مدیر سایت

 داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﻲ  واﺣﺪ ﺗﻬﺮان ﺟﻨﻮب داﻧﺸﻜﺪه ﺗﺤﺼﻴﻼت ﺗﻜﻤﻴﻠﻲ   
”M.Sc” ﺳﻤﻴﻨﺎر ﺑﺮای درﻳﺎﻓﺖ درﺟﻪ ﻛﺎرﺷﻨﺎﺳﻲ ارﺷﺪ
  ﻣﻬﻨﺪﺳﻲ ﺻﻨﺎﻳﻊ -ﭘﻠﻴﻤﺮ ﺻﻨﺎﻳﻊ     

ﻋﻨﻮان  :  ﻧﺎﻧﻮﻛﺎﻣﭙﻮزﻳﺖ ﻫﺎی ﭘﻠﻲ اﺳﺘﺮ ﻏﻴﺮ اﺷﺒﺎع   

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده:
امروزه واژه نانو تکنولوژی برای توضیح جامع تمامی فعالیت های انجام شده در سطح اتمی مولکولی که
کاربردی در دنیای حقیقی داشتند به کار می رود. از آنجا که نانوتکنولوژی همواره در حال دگرگونی زندگی بشر بوده و
جایی است که تکنولوژی امروزه ما به آن سمت حرکت می کند، تحقیق و توسعه در این زمینه، در نوک پیکان گستره
وسیعی از رشته هاست. اصطلاح نانوتکنولوژی در هرجایی که دانشمندان تکنولوژِست ما با عناصر سازنده مواد، اتمها و
مولکولها سرو کار دارند، به کار می رود. در واقع علوم و تکنولوژی در مقیاس نانو،ٍ مرزهای شیمی، علم مواد، پزشکی و
سخت افزارهای کامپیوتر و تحقیقاتی که ادامه انقلاب تکنولوژی را ممکن می سازد در نوردیده است.
فناوری نانو و تولید مواد در ابعاد نانومتری، موضوع تحقیقی جذابی است که در دهه اخیر توجه بسیاری را به
خود معطوف داشته است. نانو کامپوزیتها نیز به عنوان یکی از شاخه های این فناوری جدید، اهمیت بسیاری یافته و یکی
از زمینه های تحقیقی فعال به شمار می آیند. علاقه به نانو کامپوزیتها در سراسر جهان سبب شده است که بسیاری از
مراکز تحقیقاتی، پژوهشی و شرکتها بر روی توانایی بالقوه کاربردی این مواد به مطالعه بپردازند.
نانو کامپوزیتها دارای یک برتری نسبت به مواد کامپوزیت می باشند که شامل ترکیب ذرات در حوزه مولکولی
یا نانو، در ماتریس پلیمری، فلز یا سرامیکی می باشد. در همه موارد مشاهده می شود که مقدار ظرفیت نانو ذرات در این
ماتریسها می تواند، به طور کامل خواص این مواد را تغییر دهد، این ناو ذرات به عنوان تقویت کننده ماتریس و همچنین
تغییر دهنده رفتار الکتریکی مواد پایه به کار می روند.
در این مواد اندازه مهم می باشد، بسیاری از خواص فیزیکی و مکانیکی، به طور هفتگفتی، با بی نهایت کوچک
شدن این ذرات در حد مولکولی، بهبود می یابند. کسب این مخلوط در حد مولکولی یکی از اهداف مهم حال حاضر
دانشمندان می باشد.
باید توجه کرد که تنها با اضافه کردن نانو ذرات به یک ماتریس، به خواص فوق العاده ای نمی رسیم، بلکه این
ترکیب باید شرایطی را رعایت کند. مثلا فرض کنید یک سری ورقه های پر کننده ای را به کامپوزیتها اضافه کرده باشیم،
اگر ورقهای کوچک معدنی به صورت متراکم به هم چسبیده باشند رفتارشان، خیلی متفاوت از مواد کامپوزیتی معمولی
نمی باشد.

هنگامیکه یک عملیات حرارت سطحی به کار گرفته شود، فضای بین ورقهای معدنی افزایش یافته و مولکولهای
پلیمری اجازه حرکت یا ورود با سهولت بیشتری در بین این ورقها پیدا می کند. در حالت اخیرا، که ورقهای کوچک
معدنی به طور کامل پراکنده شده اند (ورقه ورقه شده اند)، سطح ویژه در حالت ماکزیممش می باشد، بنابراین خواص، به
طور شگرفتی تغییر می کند.
در نهایت باید عنوان کرد که کامپوزیت های پلیمری به علت خواصی مانند استحکام، سفتی و پایداری حرارتی
و ابعادی، چندین سال است که در ساخت هواپیماها، خودروها، صنایع بسته بندی و … به کار می روند. با ظهور و به کار
گرفتن نانو تکنولوژی، کامپوزیت های پلیمری بسیار جذاب تر خواهند شد…
در سمینار حاضر به طور اختصاصی روی نانوکامپوزیت پلی استر غیر اشباع بحث شده است.
پلی استر غیر اشباع پلیمری ترموست است که سنتز آن از طریق پلیمریزاسیون درجا صورت می گیرد.
نانو ذراتی که به کار رفته اند در سنتز نانوکامپوزیت حاضر خاک رس، Tio2 و AL2O3 می باشند.
خاک رس به کار رفته بیشتر از نوع مونت موریلنت (MMT) و گونه های مختلف از انواع آن می باشد.
سنتز و خصوصیات مکانیکی هر کدام به طور اختصاصی توضیح داده شده است.

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید.




:: بازدید از این مطلب : 81
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : | نظرات (0)
نوشته شده توسط : مدیر سایت

 دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دانشکده تحصیلات تکمیلی

سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.Sc”
 مهندسی پلیمر – صنایع پلیمر

عنوان :
بررسی مکانیزم های پخت محیطی رزینهای فنولی

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده
رزین فنولی یا رزین فنول فرمالدهید قدیمی ترین رزین گرماسخت است کـه بـا وجـود گذشـت
بیش از 100 سال از عمر آن، هم اینک نیز کاربردهای شایان توجهی را در صنایع مختلـف دارد .
رزینها فنولی از واکنش فنول یا مـشتقات آن بـا آلدهیـد در حـضور کاتـالیزور تهیـه مـی شـوند .
بیشترین حجم موادی که در ساخت این رزینها به کار مـی رود، فنـول و فرمالدهیـد اسـت . اگـر
نسبت مولی فنول به فرمالدهید کمتر از یک و کاتالیزور مـصرفی بـازی باشـد، رزیـن حاصـل را
رزول گویند . اما اگر نسبت مولی فنول به فرمالدهید بیشتر از یک و کاتـالیزور مـصرفی اسـیدی
باشد، رزین حاصل را نووالاک گویند.
رزینهای رزول به طور عمده به صورت محلول در آب یا محلول در الکل تولید و عرضه میشـوند
و درصد بالایی از تولیدات رزینهای فنولی را به خود اختصاص داده اند. رزینهای رزول بـه جهـت
گروه متیلولی که در ساختار خود دارند ترکیباتی ناپایدار بوده و از نظر ذاتی گرما سخت اند و در
اثر اعمال حرارت یا افزودن اسید، شبکهای و پخت میشوند.
رزینهای نووالاک از نظر ذاتی گرمانرم انـد یعنـی حـاوی گـروه متیلـول یـا گـروه فعـال دیگـری
نیستند، اما با افزودن عامل پخت هگزامین به آنها قابـل پخـت و در اثـر اعمـال حـرارت پخـت
میشود. واکنشهای پخت حرارتی هر دو نوع رزینهای فنولی از نوع واکنـشهای تراکمـی اسـت و
همراه با آزاد ش دن ماده ای با وزن مولکولی پایین نظیر آمونیاک و آب اسـت؛ بـه همـین دلیـل،
اعمال فشار بالا در ساخت قطعات فنولی برای خروج این گازها الزامی است.
ویژگی بارز این رزینها مقاومت حرارتی بالا همراه بـا قیمـت پـایین آن اسـت . از ایـن رزیـن در
مواردی استفاده می شود که پایداری ح رارتی بالا، خواص عـایق الکتریکـی و مقاومـت شـیمیایی
حایز اهمیت است . میزان ذغـال گـذاری بـالا پـس از تخریـب حرارتـی یکـی از ویژگیهـای بـارز
0 فنولیهاست. از قطعات فنولی می توان برای مدت زمان طولانی تا دمـای
200 C اسـتفاده کـرد .
رنگ تیره، جمع شدگی زیاد پس از پخت، مقاومت ضربه پ ایین و نیاز به دما و فـشار بـالا بـرای
پخت مهم ترین عوامل محدود کننده استفاده از این رزین است . بنابراین رزینهای یـاد شـده بـه
صورت خالص، خواص مطلوبی ندارند؛ همین ویژگیها سبب شده است که از این رزیـن بتنهـایی
استفاده نشود.

مقدمه
در این تحقیق ابتد ا رزین های فنولی معرفی شده اند سپس پخت حرارتی آنها مورد بررسی قرار
گرفته است . در بخش دیگری از مطالب به کاربردهای انواغ رزین فنولی و فرآیندهای تولید آنهـا
پرداخته شده است و در آخر، پیرامون انواع روش های پخت دمای پایین رزین هـای فنـولی بـه
ویژه پخت رزین فنولی در حضور اسیدها بحث شده است.
2- رزین های فنولی
رزین فنولی یا رزین فنول فرمالدهید، گاهی به آن فنوپلاست نیز می گویند، رزینی اسـت کـه از
واکنش فنول یا مشتقات آن با آلدهید به دست می آید، شایان ذکر اینکه به طور معمول آلدهید
مصرفی فرمالدهید است . تولید این رزیـن در سـال 1905 بـه وسـیله بیکلنـد آغـاز شـد . او بـه
روشهای کنترل و توسعه واکنش برای بدست آوردن محصولی مفید پـی بـرد و در سـال 1907
موفق به اخذ اولین امتیاز در این زمینه شد . اگرچه واکنش بین فنول و آلدهید مـدتها پـیش از
این تاریخ شناخته شده بود اما او با افزودن آنها تحت فشار و دما، اولین کمپانی ساخت این مواد
را با نام باکلیت در سال 1910 در آلمان افتتاح کرد [1].

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید.




:: بازدید از این مطلب : 63
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : | نظرات (0)
نوشته شده توسط : مدیر سایت

 دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دانشکده تحصیلات تکمیلی
سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.Sc”
مهندسی پلیمر ـ صنایع پلیمر
عنوان :
فرآیند نفوذ در خلاء

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده:
فرایند نفوذ در خلاء Vacuum infusion processکـه بـه اختصـار (VIP) نامیـده مـی شـود
روشی است که از فشار خلاء برای وارد کردن رزین درون قالب استفاده می کنـد، در ایـن روش الیـاف
خشک درون قالب قرار داده شده با کیسۀ خلاء آب بندی شده، به آن خلاء اعمال می شود. وقتی خلاء
کامل ایجاد شده رزین طریق یک مجرا به درون قالـب کشـیده مـی شـود. از ایـن روش بـرای سـاخت
قطعات کامپیوزیتی در مقیاس بزرگ با کیفیت بالا و حجم کم تولید اسـتفاده مـی شـود و در جائیکـه
استحکام بالا و وزن کم ضروری است، مناسب می باشد. نفوذ در خلاء یک فراینـد قالـب بسـته اسـت،
انتشار مواد فرار تقریباً صفر است زیر آغشته شـدن الیـاف در کیسـه خـلاء رخ مـی دهـد و در نتیجـه
آلودگی محیط کار کمتر خواهد بود.
طراحی قالب فرایند VI مشکل است چرا که از روی تجربه طراحی مـی شـود، نیمـه بـالایی قالـب
انعطاف پذیر بوده در نتیجه هزینۀ ساخت قالب کاهش می یابد.
اگر فرایند اتوماتیک شده باشد نمونه ها تفاوت زیادی در کیفیـت ندارنـد، سـرعت سـاخت در ایـن
فرایند بالاست، دقت جزئیات افزایش و هزینۀ ساخت کاهش یافته است.
هدف نهایی فرایند VI این است که رزین سریعتر و بهتر جریان یابد و محصول با کمتـرین Void
داشته باشیم.
بنابراین می توان از یک سیستم کنترل فعال که قادر به کنترل و هدایت جریان رزیـن بـوده و هـر
گونه انحرافی را از الگوی جریان واقعی مشخص می سازد و عملکرد اصلاحی مناسبی بکـار مـی گیـرد،
استفاده کرد و بدین وسیله فرایند نفوذ را تا بدست آوردن کیفیت مورد نظر قطعات کنترل کرد.
یکنواختی تولید، در صد الیاف بالاتر و در نتیجه قطعات با استحکام بیشتر، انتشار استایرن کمتر در
محیط نیاز به نیروی انسانی کمتر، کاهش اتلاف رزین و تجهیزات ارزان تولیـد از مزایـای ایـن فراینـد
محسوب می شوند.

مقدمه:
فراینـد نفـوذ در خـلاء (Vacuum infusion) را هنـوز مـی تـوان فراینـد جدیـدی در صـنعت
کامپوزیت دانست. در این روش، از فشار خلاء برای آغشته کردن الیاف خشـک درون قالـب آب بنـدی
شده استفاده می شود. نفوذ رزین درخلاء به کمک تجهیزات و مواد مخصوصی انجام می گیـرد کـه در
ادامه تشریح خواهند شد. در روش لایه چینی معمولی، الیاف درون قالب قرار گرفته، به کمک قلـم مـو
و بصورت دستی با رزین آغشته می شوند. در روش بهبود یافته لایه چینـی، از یـک کیسـۀ خـلاء روی
قطعات آغشته شده استفاده می شود تا رزین های اضافی قبل از پخت از داخل قطعـه بیـرون کشـیده
شوند. قالبگیری کیسۀ خلاء تا حد زیادی نسبت الیاف به رزین را ارتقاء می دهد و در نتیجه قطعات بـا
استحکام بالاتر و وزن کمتر تولید می شود. هم اکنون در کشور، تقریبـاً تمـام روش هـای شـکل دهـی
کامپوزیتها وجود دارد اگرچه سهم آنها در تولید مواد کامپوزیتی یکسان نیسـت. سـهم اول مربـوط بـه
فرآیند رشته پیچی است و در مرتبه بعدی فرایند لایه گـذاری دسـتی و فراینـد قـالبگیری فشـاری در
سومین رتبه قرار می گیرد. سایر فرایندها اگرچه روند روبه رشدی دارند ولی در اقلیت قرار می گیرنـد.
با این وجود هر فرایندی ویژگی خاص خود را دارد و در بسیاری از موارد نمی توان از نظر اقتصادی یـا
حتی فنی، روش تولید را تغییر داد. مثلاً لوله هایی را که به روش فیلامنت و ایندینگ تولید می شوند،
نمی توان به روش دیگری تولید نمود و … البته در این میان استثنائاتی نیز وجود دارد. به عنوان مثـال
اغلب قطعاتی که به روش دستی تولید می شوند، قابلیت ساخت توسط فرایند نفوذ در خـلاء را دارنـد.
در سال های اخیر این تغییر فرایند در بسیاری از کشورهای صنعتی انجام شده و هنوز ادامه دارد.
در کشورما، با توجه به تعداد واحدهای زیادی که بـه روش دسـتی قطعـه تولیـد مـی کننـد، رونـد
افزایش رقابت اقتصادی در تولید و نیز ثبات و بلکه کاهش قیمت (با توجه به تورم) مواد اولیه با توجـه
به سرمایه گذاری های انجام شده در تولید الیاف و رزین در کشورهای همجوار، زمان آنست که فراینـد
VIP مورد توجه بیشتری قرار گیرد.
بسیاری از واحدهای کوچک و بزرگ داخلـی فعـال در تولیـد لـوازم بهداشـتی سـاختمان، قطعـات
خودرو، قایق سازی و مانند آن می توانند از مزایای این تغییر روش استفاده نمایند.
برای انجام این تغییر فعالیتهای زیادی بایستی در بحث ترویج (از طریق نمایشگاه هـا و سـمینارها)
آموزش (از طریق دوره های آموزشی) و تامین مواد اولیه (داخلی سازی برخی ملزومات ماننـد نـوار آب
بندی، کیسۀ خلاء و …) انجام گیرد. به نظر می رسد با توجه به جمیع جهـات، بایـد سـالهای آینـده را
متعلق به فرایند نفوذ در خلاء دانست.

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید.




:: بازدید از این مطلب : 68
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : | نظرات (0)
نوشته شده توسط : مدیر سایت

 دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دانشکده تحصیلات تکمیلی

سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.sc”
مهندسی پلیمر – صنایع پلیمر

عنوان :
تأثیر زمانمندی حرارتی بر روی خواص رزینهای فنولی

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده
برای نشان دادن تأثیر زمانمندی حرارتی بر روی خواص رزینهای فنولی ، خواص ضربه پذیری
ایزود نمونه های باناچ و بدون ناچ یک سری از کامپوزیت های فنولیک شیشه در معرض حرارت
های 180 و 300 و 800 درجه سانتیگراد و همچنین تغییرات در پاسخ دینامیکی آنها در معرض
حرارت 180 درجه سانتیگراد در طی مدت حداکثر 28 روز توسط آنالیز دینامیکی مورد بررسی
قرار گرفته است. برای آماده کردن کامپوزیت چهار رزین فنولیک شامل رزول ، نووالاک، ترکیب
رزول و نووالاک ، کوپلیمر فوران – نوولاک / رزول مورد استفاده قرار گرفته است.
خواص ضربه ای نمونه های با ناچ و بدون ناچ تمام کامپوزیت های s-glass در معرض حرارتی
180 درجه سانتیگراد فوق را برای مدت زمانی تا 28 روز بهبود بخشید. بهترین نتایج در دمای
180 درجه سانتیگراد برای کامپوزیت های با پایه کوپلیمر بدست آمد. گرچه تخریب حرارتی در
300 درجه سانتیگراد برای زمانهایی بیشتر از یک روز منجر به کاهش قابل توجه کارآیی این
کامپوزیت می شود.
بهترین حفظ خواص ضربه ای در دماهای 300 و 800 درجه سانتیگراد برای کامپوزیت های
ساخته شده ازترکیب رزول – نووالاک مشاهده می شود. نتایج نشان می دهد که خواص ضربه
کامپوزیت های فنولیک ساخته شده با رزین های اصلاح شده یعنی همان ترکیب رزول – نووالاک
یا رزین کوپلیمر فوران – نووالاک / رزول به طور قابل توجه ارتقاء می یابد.
180 به مدت یک روز منجر به بهبود خواص o نتایج نشان می دهد که زمانمندی حرارتی در c
هرچهار نوع رزین فنولیک می شود،همان طور که افزایش دمای نقطه ماکزیمم منحنی مدول
(′′E ) و ( tan δ ) برحسب دما نشان می دهد.

مقدمه
کامپوزیت های پلیمری کاربردهای بسیار زیادی در صنایع مختلف دارند به دلیل مقاومت بسیار
خوب و خاصیت ضربه پذیری بسیار عالی و همچنین ظرفیت ویژه آنهادر کاهش و یا زیاد کردن
وزن عرشه کشتی مورد توجه خاص و ویژه ای در صنعت کشتی سازی قرار گرفته است. پایداری و
مقاومت آنها در برابر زنگ زدگی و تخریب تدریجی توسط محیط آبی و دریایی یکی از مزیت های
بسیار زیاد آنهاست. استفاده از پلیمرها در صنایع مخلتف همیشه نگرانی هایی در خصوص قابلیت
احتراق و حرارت به وجود می آورد. یکی از روشهای جلوگیری از این مشکل اضافه کردن تاخیر
دهنده ها و مواد بازدارنده از آتش و مواد فروکش کننده دود به رزین است. در حالی که این کار
ممکن است در بعضی از کاربردها موثر واقع شود، اما این روش دارای ضعف هایی است، بعضی از
مکمل ها ممکن است خواص مکانیکی رزین را تخریب کنند.
وقتی که ماده پلیمری شعله ور می شود ممکن است که تأخیر دهنده های شعله که برای بالا
بردن و زیاد کردن دمای احتراق و تشعشع و کاهش سرعت پخش شعله و حرارت به یک رزین
اضافه می شود باعث شود که سرعت و درجه آزادی و رهایی دود و گازهای سمی را زیاد کند.
به خاطر ساختار و ترکیب خاص شیمیایی آنها قابلیت شعله ور شدن مستلزم استفاده از رزین
هایی می باشد که در برابر حرارت و شعله مقاومتر هستند که این یک روش نسبتأ متفاوت برای
جلوگیری از این مشکل است. در مقایسه با دیگر رزین های ترموست نظیر پلی استرها و اپوکسی
ها رزین های فنولیک مقاومت بهتری در برابر حرارت دارند همچنین آنها ارزانتر از بسیاری از رزین
هایی هستند که خواصی شبیه آنها مثل PEEK دارند که آنها را برای مصارف و کاربردهایی که
در حجم و اندازه های زیاد دارند جذاب تر می کند. مقاومت و پایداری فنولیک ها در برابر آتش
مستقیمأ به ساختار و ترکیب و به مکانیزم های تخریب حرارتی و گرمایی این پلیمرها بستگی
دارد. در مقایسه با رزین های پلی استر تخریب حرارتی رزین های فنولیک منجر به تولید چار در
ساختار آن می شود که منجر به سرعت ها و درجات بسیار کم و پائین پخش و گسترش شعله و
حرارت می شود.
فنولیک ها دارای یک مقدار بسیار زیادی اکسیژن اصلی (45 -70%) هستند و بنابراین احتراق
و شعله ور شدن آنها دشوار است و در یک شرایط سوختن حفظ می شوند. فنولیک ها همچنین
در میان پائین ترین پلاستیک های تولیدکننده دود هستند که شناخته شده اند. علاوه بر این
فنولیک ها دودی را تولید می کنند که از حداکثر پلاستیک های دودکننده و تأخیر دهنده شعله و
حرارت، یک رزین فنولیک استاندارد تولید شده چهار برابر کمتر منوکسید کربن شش برابر کمتر
هیدروژن کلراید و مقادیر هیدروژن برمید یک قاعده و نظمی با قدرت و حجمی پائین تر و کمتر
تولید می کند. مقاومت فنولیک ها در برابر آتش را حتی بیشتر می توان با معرفی کردن و وارد
کردن عناصر دورکننده حرارت و شعله از جمله فسفر و برم را به اثبات رساند. در مقایسه با موارد
مشابه و به دست آمده از طریق افزایش فسفر در مرحله پلیمر افزایش فسفر در مرحله مونومر تا
حد بسیار زیادی در معرض حرارتی و اضافه کردن اکسیژن محدود کننده به رزین آن را تقویت
می کند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید.




:: بازدید از این مطلب : 69
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : | نظرات (0)
نوشته شده توسط : مدیر سایت

 دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دانشکده تحصیلات تکمیلی
سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.Sc”
مهندسی پلیمر- صنایع پلیمر
عنوان :
کامپوزیتهای پلیمری بر پایه ضایعات پلی پپتدی

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده:
در دهههای اخیر، مصرف بیرویه پلیمرهای سنتزی باعث ایجاد نگرانیهای زیست محیطی در مورد
پدیدههای مخربی از جمله تغییرات آب و هوایی، گرمایش عمومی زمین و آلودگیهای مختلف آب، هوا و
خاک شده است. از میان راهکارهای ارائه شده برای رفع این مشکل، مناسبترین روش که مورد تائید
همگان قرار گرفته است، استفاده از پلیمرهای طبیعی به جای پلیمرهای سنتزی است. پر به عنوان یکی از
منابع وافر و ارزان قیمت پلیمرهای طبیعی از خواص منحصر به فردی نظیر دانسیته پایین، قابلیت
ترکمپذیری، عایق صوتی و حرارتی بهرهمند است. لذا پتانسیل فراوانی در استفاده جهت کاربردهای پلیمر
دارد. با این وجود، پر مانند سایر پلیمرهای طبیعی دیگر، خواص مکانیکی لازم برای کاربردهای صنعتی را
دارا نمیباشد. لذا برای رفع این نقیصه راهکارهای مختلفی اندیشیده شده است که موفقترین آنها اصلاح
شیمیایی پر و آمیزهسازی پر با سایر پلیمرها میباشد. با مقایسه نتایج حاصل از هر دو روش میتوان به
روشنی دریافت که روش آمیزهسازی کارایی بالاتری در بهبود خواص پر دارد. به علاوه، این روش، میتواند
راهکار مناسبی برای کاهش سهم پلیمرهای تولید شده در پتروشیمیها در محصولاتی باشد که قابلیت تولید
با آمیزههای پر را دارند. با این وجود، مطالعات انجام شده در زمینه پر بیشتر از دیدگاه ماکروسکوپیک بوده و
لذا میکروساختار پر و نحوه برهمکنش های شیمیایی آن با سایر پلیمر تاکنون مورد تحقیق قرار نگرفته
است. از آنجاکه خواص نهایی آمیزههای پلیمری مستقیما متاثر از میزان امتزاجپذیری اجزای تشکیلدهنده
آنها می باشد، مطالعه در این زمینه میتواند باعث پیدایش درک مناسبی از میزان برهمکنش اجزاء آمیزه و
نهایتا توسعه محصولاتی با خواصی بهتر شود.

 مقدمه
امروزه استفاده از ضایعات طبیعی به جای پلیمر های مصنوعی تبدیل به یکی از موضوعات جدی
تحقیقات علمی شده است. عوامل مختلفی نظیر گرمایش زمین، رشد جمعیت و به تبع آن افزایش تولید
محصولات بر پایه پلیمرهای مصنوعی و نگرانی های در مورد کاهش تدریجی منابع نفتی باعث افزایش
انگیزهی تولیدکنندگان محصولات پلیمری جهت استفاده از ضایعات طبیعی ارزان قیمت و سازگار با محیط
زیست شده است. این ضایعات طبیعی همه از منابع تجدیدپذیر به حساب می آیند و بطور مزایای فراوانی
نظیر زیست سازگاری، زیست تخریب پذیری، غیر سمی بودن، ارزانی و قابل دسترس بودن دارند که آنها را
تبدیل به جایگزینهای مناسبی برای پلیمرهای مصنوعی کرده است. یکی از منابع وافر بیوپلیمرها، ضایعات
طبیعی هستند که انبوهی از آنها سالانه به عنوان مواد دورریز صنایع مختلف از جمله کشاورزی، دامداری،
شیلات و چوب تولید میشود. در این میان، با این حجم عظیم از ضایعات برخوردهای مختلفی انجام
میگیرد که در اکثر مواقع به سوزاندن و از بین بردن انرژی و پتانسیل نهفته در آنها محدود میشود. با توجه
به گزارشهای متعددی که در مورد آلودگیهای ناشی از سوزاندن این مواد و همچنین بروز آتشسوزیهای
مکرر جنگلها بر اثر سوزاندن ضایعات مزارع منتشر شده است، قوانین زیست محیطی سختگیرانهای به
منظور جلوگیری از سوزاندن ضایعات طبیعی وضع شده است که امروزه در کشورهای توسعه یافته با جدیت
پیگیری میشود. در عین حال، با توجه به پتانسیل بالایی که این ضایعات ارزانقیمت جهت استفاده در
کاربردهای مختلف دارند، از بین بردن آنها رفتار منطقیای به نظر نمیآید. به همین دلیل، مطالعات
1 گستردهای در زمینه استخراج و سنتز پلیمرهای زیستسازگار نظیر پلیلاکتیکاسید
[1] و
[2] انجام گرفته است. با این وجود، فرآیند استخراج و سنتز این بیوپلیمرها 2 پلیهیدرواکسیآلکانواتها
پیچیده، زمانبر و گرانقیمت است و این موضوع باعث لطمه خوردن دیدگاه اقتصادی تولید این مواد و
محدود شدن کاربرد آنها در مقیاس صنعتی میشود. همچنین، نتایج تحقیقات مختلف در این زمینه حاکی
از آن است که بیوپلیمرهای استخراج شده از ضایعات طبیعی به تنهایی قادر تامین خواص مکانیکی مورد
نیاز کاربردهای مختلف نیستند و نیازمند اجرای اصلاحات شیمیایی بعدی میباشند که خود بر هزینه تولید
آنها میافزاید [3]. لذا، راهکاری که در ادامه این مطالعات ارائه شد، آمیزهسازی ضایعات طبیعی با سایر
پلیمرها بود. استفاده از پلیمرهای پرمصرف در کنار ضایعات پلیمری، با اصلاح خواص مکانیکی بیوپلیمرها،
مسیر توسعه و استفاده آنها را در کاربردهای صنعتی هموار میکند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید.




:: بازدید از این مطلب : 78
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : | نظرات (0)
نوشته شده توسط : مدیر سایت

 دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دانشکده تحصیلات تکمیلی
سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.Sc”
مهندسی پلیمر – صنایع پلیمر
عنوان :
رزین اپوکسی و کاربرد آن در صنعت

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده
فرمولاسیونهای بر پایه رزین های اپوکسی مایع بدون حلال کاربردهای صنعتی بسیاری داشته
که از جمله میتوان به پوشش غوطه وری، پوشش توسط اسپری، کامپاندهای اشباع سازی و پوششهای
تقویت کننده یا غیر تقویت کننده اعمال شونده با ماله، اشاره کرد. پوششهای %100 جامد (به جز آن
1 یا بیشتر) اعمال شده و 16 دسته که با کتیمینها پخت میشوند) معمولاً در ضخامتهای بالا in
ماکزیمم مقاومت شیمیایی قابل دستیابی با رزینهای اپوکسی را ارائه میدهند.
مهمترین کاربرد این دسته از رزینها تعمیر و پوشش سازههای بتنی میباشد. این فرمولاسیونها
معمولاً بر پایه DGEBA رقیق شده بوده که حاوی افزودنی های منعطف کننده یا هاردنرهای منعطف
کننده میباشند. این کامپاندهای حاوی ماکزیمم درصد فیلر مناسب جهت کاربرد و شرایط سرویس
دهی میباشند. در طراحی این فرمولاسیونها باید با دقت بسیار تنشهای ممکن در حین سرویس دهی
را مد نظر داشت. از موارد مهم در تعمیر و پوشش سازههای بتنی تمیز کاری مناسب سطح میباشد. در
این زمینه لازم است سطح بتن فرسوده به روشهای مکانکی حذف شده و سپس به روشهای شیمیایی
شستشو داده شود.
کامپاندهای %100 جامد اپوکسی، هنگامی که در ضخامت زیاد استفاده میشوند، مزیتهای
بسیاری داشته که جوابگوی قیمت بالای آنها خواهد بود. اکثر رزینهای اپوکسی که به صورت پوششهای
حلالی استفاده میشوند زیر مجموعه DGEBA با جرم مولکولی بالاتر از 950 میباشند. رزینهای بر
پایه DGEBA با جرم مولکولی 950 -1000 معمولاً به همراه هاردنردهای آمینی یا پلی آمینها و پلی
آمیدهای چرب جهت پوششهای حلالی قابل پخت در دمای اتاق استفاده میشوند. نمونههای با جرم
مولکولی 1500 -2000 معمولاً استری شدهاند و رزینهای جرم مولکولی3000 -4000 به همراه رزینهای
فنول فرمالدئید یا آمینورزینهای به صورت کورهای به کار میروند. و رزینهای با جرم مولکولی خیلی بالا
نیاز به هیچ عاملی پختی ندارند.

پوششهای پخت شده در دمای اتاق مقاومت شیمیایی ترمالی ارائه میدهند اما ماکزیمم
مقاومت شیمیایی و سایش با استفاده از سیستمهای اپوکسی/ فنول- فرمالدئید حاصل میشود.
سیستمهای آمینورزین/ اپوکسی نیز ماکزیمم انعطافپذیری و حفظ رنگ را به همراه دارند. و اپوکسی
استرها به عنوان آلکلیدهای با خواص عالی استفاده میشوند.

پیشگفتار
عبارت اپوکسی پیشوندی است که به یک پل اکسیژنی که اتم اکسیژن از دو طرف به دو گروه
دیگر متصل باشد اطلاق می گردد.اگر اتم اکسیژن به دو اتم کربن متصل شود و اتم های کربن نیز با
یک پیوند به هم متصل شوند و تشکیل یک حلقه ی سه تایی را بدهند به این گروه عامل اپوکسید یا
اکسیران و به اتم اکسیژن آن اپی اکسیژن می گویند. این حلقه کوچکترین حلقه ی هتروسیکل ها بوده
و بیشترین فعالیت را در میان هتروسیکل ها دارد.این گروه عاملی قابلیت اتصال به بسیاری از ترکیبات
آلی را دارا می باشد. رزین های اپوکسی پلی اترهایی هستند که از واکنش تراکمی ترکیبات دارای گروه
های عامل اپوکسید با الکل ها و به ویژه فنل های چند ظرفیتی حاصل می گردد.این رزین ها در سال
1938 توسط پیرکاستان شیمی دان سوئیسی کشف شد و در سال 1947 در امریکا به صورت تجاری
تولید شد.

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید.




:: بازدید از این مطلب : 63
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : | نظرات (0)
نوشته شده توسط : مدیر سایت

دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دانشکده تحصیلات تکمیلی
سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.Sc”
مهندسی پلیمر – صنایع پلیمر
عنوان :
ترموپلاستیک الاستومر ها

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده:
ترموپلاستیک الاستومرها دسته ای از مواد جدید می باشند که در سالهای اخیر مورد توجه خاص و
ویژه ای قرار گرفته اند. عدم نیاز به پخت و آمیزه سازی آسان در آنها و همچنین تولید قطعات با
سرعت بالا و از همه مهمتر بازیافت پذیری آنها سبب شده است که به عنوان جایگزینی مناسب برای
رابرهای معمولی شناخته شوند. معایبی نظیر نرم شدن در دماهای بالا و خزش بالای قطعات در طول
زمان استفاده از این قطعات، سبب شده است که در کاربردهای استراتژیک همچون تایرسازی مورد
استفاده قرار نگیرند.
سعی و تلاش در جایگزین کردن این مواد بجای رابرها بیش از همه مدیون فشارهای نهادهای زیست
محیطی است و تلاش می شود که استفاده از این مواد روز به روز بیشتر شود. امروزه SBS به عنوان
کاربردی ترین ترموپلاستیک الاسنومر، جایگاه ویژه ای پیدا کرده است و تقریبا جایگاه خود را تثبیت
کرده است. همچنین مشخص شد که خواص رابری همراه با فرآیند پذیری پلاستیکی یک ویژگی مهم و
منحصر به فرد است.
در مجموع، تولید سریع و مقرون به صرفه و بازیافت پذیری این مواد که بیانگر ذخیره در زمان و
حفظ سرمایه های ملی است، اصلی ترین نتیجه گیری این مطالعه است و ضرورت جایگزینی و
استفاده از این مواد را گوشزد می کند.
از لحاظ ساختارهای مولکولی، تمامی ترموپلاستیک الاستومرها شامل فازهای مجزا هستند که در
دمای اتاق یک فاز سخت و جامد و فاز دیگر لاستیکی است. فاز سخت تامین کننده استحکام می باشد
که در صورت عدم حضور آن فز الاستومری تحت تنش جریان می یابد. نوع فازهای سخت و نرم و
همچنین طول بلاک های سخت و نرم در زنجیر کوپلیمری و همچنین نوع افزودنی های بکار رفته در
آمیزه سازی، سبب بوجود آمدن گرید های مختلفی که هرکدام خواص ویژه و منحصر به فرد خود را
دارند، می شود. عدم ناسازگاری ترمودینامیکی بین دو فاز سخت و نرم سبب بوجود آمدن عدم اختلاط
دو فاز با یکدیگر است.
همچنین ترموپلاستیک الاستومرهای استایرنی، کاربردی ترین ترموپلاسѧتیک الاسѧتومرها مѧی باشѧند و
قیمت کم را همراه با کارایی بالا دارا می باشند.

مقدمه:

دنیای امروز، دنیای پرازپیشرفت و توسعه است . بشر همواره دوست داشته که شرایط زندگی خѧود را
مطلѧوب تѧر و راحѧت تѧر کنѧد ، بѧه همѧین خѧاطر از نیѧروی فکѧر خѧود اسѧتفاده کѧرده اسѧت و دسѧت بѧه
اختراع و اکتشافاتی زده که امروزه حتی خود انسان نیز از آنها شگفت زده شѧده اسѧت . در راسѧتای ایѧن
پیشرفت های جدید ، بشر نیازمند موادی جدید شد تا پاسخگوی خواسته های جدیدش باشѧد . بѧا تولѧد علѧم
پلیمر ، بشر توانست به مواد جدیدی دست یابѧد کѧه از لحѧاظ کیفیѧت و خѧواص مطلѧوب ، بسѧیار اهمیѧت
داشتند و تا حد زیادی پاسѧخگوی نیѧاز بѧه مѧواد جدیѧد بѧود . مسѧلما زیѧاده خѧواهی هѧای بشѧر او را درعلѧم
پلیمر نیز تشنه کرد و با وجود ساخت تعداد بی شماری پلیمر جدید بازهم نیاز به مواد جدید حس می شѧد
. دانشمندان علم پلیمر برای ساخت این مواد جدید یا مجبور به ساخت مونومرهای جدیدی می شدند و یѧا
بѧѧه فکѧѧر اسѧѧتفاده از روش هѧѧا و تکنیѧѧک هѧѧای جدیѧѧدی بѧѧرای پلیمریزاسѧѧیون بودنѧѧد و حتѧѧی قѧѧدم درراه
کوپلیمریزاسیون و ساخت کوپلیمرها نهادند . به زودی با کند شدن رشد اختراعѧاتی ازایѧن قبیѧل کѧه ذکѧر
شد ، هزینه ها برای دست آوردهѧای جدیѧد بѧالا رفѧت و وقѧت زیѧادی بایسѧتی صѧرف مѧی شѧد . بѧه زودی
مشѧخص گردیѧد کѧه آلیѧاژ نمѧودن پلیمرهѧا و کوپلیمرهѧای موجѧود ، یکѧی از روشѧهای بسѧیار جالѧب و پѧر
بازده است و معمولا خیلی اقتصادی تر بوده و سریع تر از سایر روشها به نتیجه ی مطلوب مѧی رسѧد .
توماس هانکوک ( Thomas Hancock ) اولین فردی بود کѧه بѧه فکѧر دسѧت یѧابی بѧه خѧواص بهتѧر بѧا
اسѧتفاده از روش آمیѧزه کѧاری ( آلیاژسѧازی ) افتѧاد . او بѧا اخѧتلاط لاسѧتیک طبیعѧی بѧا یѧک نѧوع صѧمغ
طبیعی به نام ” گوتا پرچا ” ( Gutta Percha ) ماده ای بدست آورد که از آن برای ساخت لباس هѧای
ضد آب استفاده شد . اولین آمیزه ی تجاری ترموپلاستیک ، آلیاژ PVC/ NBR بѧود کѧه درسѧال ١٩۴٢
به بازار جهانی عرضه شد .
درآلیاژسازی ، مهمترین مسئله ، مسئله ی اقتصادی آن است که به طور کلی دلایل اقتصادی زیѧر بѧرای
آن مطرح است :
١) اسѧتفاده ی بهتѧر و بیشѧتر از رزینهѧای مهندسѧی ، بѧه وسѧیله ی اخѧتلاط آنهѧا بѧه پلیمرهѧای ارزان
قیمت .
٢) تهیه مواد با خواص مورد نظر .
٣) دسѧѧت یѧѧابی بѧѧه آلیاژهѧѧایی بѧѧا کѧѧارآیی بѧѧالا بѧѧا اسѧѧتفاده از پلیمرهѧѧایی کѧѧه اثѧѧرات سینرجیسѧѧتیک (
Synergistic ) دارند .
۴) تنظیم ترکیب درصد اجزاء آلیاژ با مشخصات مورد نیاز مصرف کننده .
۵) بازیافت ضایعات پلاستیک های مصرفی و وارد کردن آنها در آلیاژسازی .

نکته ی مهمی که وجود دارد این است که انتخاب اجѧزاء آمیѧزه بایѧد طѧوری باشѧد کѧه مزایѧای پلیمѧر اول
پوشاننده ی معایب پلیمر دوم باشد .
در کل به دلیل مطالبی که ذکر شد و همچنین میل به کѧارگیری ضѧایعات پلیمѧری در آلیاژهѧای پلیمѧری ،
علاقه ی زیادی را در سرمایه گذاری دربخش آلیاژسازی پلیمرها به وجود آورد .
پایه ی اصلی آلیاژسازی در پروژه ی بنده ، SBS است که جزء خѧانواده ی ترموپلاسѧتیک الاسѧتومرها
است . ترموپلاستیک الاستومرها در دهه ی ١٩۶٠ میلادی معرفی شدند . ترموپلاستیک الاسѧتومرها ،
موادی با خواص فیزیکی مشѧابه الاسѧتومرها ( هماننѧد : resilience , flexibility , softness ) ولѧی
با شѧرایط فرآینѧدی ترموپلاسѧتیک هѧا هسѧتند زیѧرا عمѧل ترموسѧتینگ ( Thermosetting Process )
برای آنها اجرا نمѧی شѧود ، بѧرخلاف الاسѧتومرها کѧه بѧدون عمѧل ولکانیزاسѧیون ( Vulcanization )
غیرقابل استفاده درشرایط کاربردی مخصوص به خود هستند . این مسѧئله ی عѧدم ولکانیزاسѧیون و دارا
بودن شرایط فرآیندی ترموپلاستیک هѧا ، بازیافѧت پѧذیری ایѧن مѧواد همچѧون ترموپلاسѧتیک هѧا را سѧبب
شده است که مسئله ای بسیار مهم و اساسی است .

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید.




:: بازدید از این مطلب : 78
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : | نظرات (0)
نوشته شده توسط : مدیر سایت

 دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دانشکده تحصیلات تکمیلی

سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.Sc”
مهندسی پلیمر – صنایع پلیمر

عنوان :
نانو مواد
(Nano particle)

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

پیشگفتار:
پلی یورتانها یا یورتـان پلیمرهـا از جملـه مهمتـرین پلاسـتیکهـایی هسـتند کـه اخیـراً معرفـی
شدهاند، اهمیت این پلیمرها بـه خـاطر تنـوع خصوصـیات فیزیکـی، شـکل ظـاهری آنهـا بـوده و
موضــوع مشــترک در همــه آنهــا واکــنش پلــی ایزوســیانات بــا پلــی هیدروکســیل اســت، ایــن
پلیمرهـا حاصـل تحقیقـات کشـورهای آلمـان و ایـالات متحـده از سـال 1937 تـا 1945 مـی-
باشـند، در ایـالات متحـده آمریکـا از سـال 1954 ایـن پلیمرهـا اهمیـت تجـاری خاصـی پیـدا
نمودند.
موفقیـت کشـور آلمـان در گسـترش فـومهـای نـرم یورتـان، روکشـهای مقـاوم و الاسـتومرهای
یورتـانی بـا مشخصـات ممتـاز، زمینـهای فـراهم آورد کـه امکانـات تولیـد بیشـتر ایزوسـیاناتهـا
در آمریکا به وجـود آیـد، توسـعه بیشـتر فـومهـای پلـی یورتـانی نـرم و سـخت (از نظـر کیفـی)
باعـث افـزایش ظرفیـت تولیـد ایزوسـیاناتهـا، در ایـن کشـور گردیـد کـه ایـن موضـوع باعـث
کاهش قیمت این ماده و بـه وجـود آمـدن بـازاری وسـیع بـرای سـایر پلـی یورتانهـا گردیـد، پـا
به پای آن فرمولهای موفقی بـر اسـاس مـواد پلـی هیدروکسـیل بـا قیمـت پـایین و پـر کننـده-
های ارزان قیمت نیـز طـرح گردیـد کـه در جمـع تمـام ایـن پیشـرفتهـا باعـث گسـترش بـازار
روز رقابت بهتـر آنهـا بـا سـایر پلاسـتیکهـا شـد، در حـال حاضـر مصـارف اصـلی ایـن مـواد در
زمینــههــای فــومهــای نــرم، فــومهــای ســخت، روکــشهــا، قطعــات آب بنــدی، درزگیــر و
الاستومرها بـوده، و کاربردهـای فرعـی آنهـا در زمینـههـای الیـاف، چسـبهـا و پوشـش سـطوح
میباشد.

چکیده
امروزه فوم های نرم پلی یورتان استفاده وسیعی در صنعت پیدا کرده اند. کاربرد این مواد از عایق های
سقفی، صندلی های ماشین، مبلمان، تشک های ورزشی و خواب و درزگیر های اتومبیل و غیره می باشد.
با این حال از جمله نقاط ضعف پلی یورتان ها می توان به مقاومت حرارتی پایین آنها اشاره کرد. یکی از
روشهای اصلاح خواص پلی یورتان ها، استفاده از پرکنندهها می باشد که در میان آنها پرکننده های با
ابعاد نانو از اهمیت ویژه ای برخوردارند. در این تحقیق خواص فیزیکی، مکانیکی، رئولوژیکی و حرارتی فوم
های نرم پلی یورتان همراه با نانو خاک رس، نانو کربن تیوب و اثر توام آنها بررسی شده است.
چگونگی توزیع نانو خاک رس و نانو لوله کربن در ساختار فوم نرم پلی یورتان و همچنین تغییرات اندازه
ی سل ها و ضخامت دیواره ها و شکست سلولی توسط آزمون SEM مورد مطالعه قرار گرفته است. که
در حالت خالص بهترین نوع آرایش فوم و از لحاظ سلولی کوچک ترین سلول ها موجود می باشد.
با افزایش میزان خاک رس خواص اشتعال پذیری بالا می رود ولی پایداری حرارتی دچار افت می گردد و
اندازه ی سلول ها و بهم ریختگی آنها با افزایش نانو خاک رس افزایش می یابد. خواص مانایی که یکی از
مهمترین خواص فوم های نرم پلی یورتان می باشد با افزایش کربن نانو تیوب بهبود می یابد. همچنین با
افزایش ذرات نانو خواص جذب آب فوم هم بالا می رود. با اضافه کردن نانوذره به سیستم توسط آزمون
رئومتری درمی یابیم که غلظت محلول پایین می یابد و این خود به پایین آمدن انرژی اکتیواسیون و
همچنین بالا آمدن هرچه بیشتر فوم وشکل گیری فوم با سلول باز بیشتر کمک می کند.
درکل باید گفت اضافه کـردن مـواد خـارجی بـه فـوم باعـث افـت خـواص فیزیکـی و مکـانیکی و بهبـود
خواص حرارتی، جذب آب و رئولوژیکی می شود.

مقدمه -1-1
برنــده جــایزه نوبــل فیزیــک در ســال 1965 و یکــی از مشــهورترین فیزیکــدانان دهــه 1 60 ریچــارد فــاینمن
میلادی که ملقب به پـدر علـم نـانو تکنولـوژی اسـت، در سـال 1960 در همـایش جامعـه فیزیـک آمریکـا طـی
یک سـخنرانی، پـیشبینـی انقلابـی و جـذابی را بیـان نمـود. وی بیـان کـرد کـه فضـا زیـادی در پـایین وجـود
دارد. همین جمله پایه علم نانوتکنولوژیـک شـد. وی پیشـنهاد کـرد کـه مـیتـوان اتـمهـای مجـزا را دسـتکاری
کـــرد و مـــواد و ســـاختارهای کـــوچکی را تولیـــد نمـــود کـــه خـــواص متفـــاوتی دارنـــد. گرچـــه
پیشبینیهـای فـاینمن در بـین دانشـمندان هـم دورهاش از پـذیرش خـوبی برخـوردار نشـد، ولـی ایـن پـیش-
بینیها امروزه به حقیقت پیوسته است [1].
2 پیشوند نانو در اصل یک کلمه یونـانی اسـت. معـادل لاتـین ایـن کلمـه، دوآرف
اسـت کـه بـه معنـی کوتولـه و
کوتـاه قـد اسـت. ایـن پیشـوند در علـم مقیاسـها بـه معنـی یـک میلیـاردم اسـت. بنـابراین یـک نـانومتر، یـک
میلیاردم متر است.
به بیان ساده علم نـانو مطالعـه اصـول اولیـه مولکـولهـا و سـاختارهای بـا ابعـاد بـین 1 تـا 100 نـانومتر اسـت.
ایـن سـاختارها را نـانو سـاختار مـینـامیم. نـانوتکنولوژی، کـاربرد ایـن سـاختارها در دسـتگاههـای بـا انـدازه
نانومتری است. تعریف دیگری که از نانو تکنولـوژی مـیتـوان ارایـه نمـود ایـن اسـت کـه نـانو تکنولـوژی شـکل
جدیدی از ساخت مواد به وسیله کنترل و دستکاری واحدهای ساختمانی
آنها در مقایس نانو میباشد. 3
شاید این سئوال در ذهن پدیـد آیـد کـه چـه چیـزی در علـم نـانو وجـود دارد کـه یـک تکنولـوژی بـر پایـه آن
4 بنا نهاده شده است. آنچه باعث ظهور نـانو تکنولـوژی شـده، نسـبت سـطح بـه حجـم بـالای نـانو مـواد
اسـت و
این خود باعث ایجـاد ناحیـه تمـاس بزرگـی بـا محـیط اطـراف مـیشـود. ایـن ویژگـی نـانو مـواد آنهـا را بـرای
استفاده در مواد کامپوزیت، واکنشهای شیمیایی، تهیه دارو و ذخیره انرژی ایدهآل میسازد.

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید.




:: بازدید از این مطلب : 60
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : | نظرات (0)

data-aos="flip-right"
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران